تباهی

گاهی آدم از صبح بد می یاره

گاهی روز ها منتظر یه خبر که امیدوار شه

ولی غافل از اینکه وقتی خبر می رسه داغون می شی

همون دل خوشکنکتم از بین میره

و دوباره تو می مونی و یه دنیا تنهایی و خاطرات مرده

بعد حتما پاییز میشه

پاییزم که کلا فصل غم